1. Hoia Baciu Forest (Romania)

Το δάσος αυτό είναι γνωστό ως το «Τρίγωνο των Βερμούδων» της Ρουμανίας. Πολλοί άνθρωποι έχουν εξαφανιστεί ανεξήγητα μέσα σε αυτό, άλλοι έχουν σημειώσει ότι έχουν δει UFO, υπήρξαν ανεξήγητα ηλεκτρικά φαινόμενα και πολλά άλλα.

2. Οι κατακόμβες (Παρίσι)

Οι παριζιάνικες κατακόμβες ένα γιγαντιαίο οστεοφυλάκιο και νεκροταφείο που βρίσκεται κάτω από τους δρόμους εκείνης της πόλης. Υπάρχουν περίπου 6 εκατομμύρια νεκροί. Μια ολόκληρη πόλη των νεκρών που περιμένει να εξερευνηθεί κάτω από την πόλη του φωτός.

3.  Mütter Museum (Pennsylvania)

Το Μουσείο Mutter είναι ένα ίδρυμα αφιερωμένο στις ιατρικές ανωμαλίες. Στεγάζει όργανα, οστά, έμβρυα και αγάλματα που θα σας αφήσει με ρίγη. Ιατρικές παραξενιές, ανατομικά και παθολογικά δείγματα, κέρινα ομοιώματα, αντίκες και ιατρικό εξοπλισμό που είναι παγκοσμίως γνωστά.

4. Βαρώσια (Κύπρος)

Βαρώσια είναι μια εντελώς ακατοίκητη πόλη στις ακτές της Κύπρου. Μετά την τουρκική εισβολή, το Βαρώσια γρήγορα εκκενώθηκε. Σήμερα, στο Βαρώσια είναι όλα παγωμένα και εμφανίζει ακριβώς πώς ήταν η ζωή στο 1974. Από μακριά φαίνεται σαν ένα πολυσύχναστο θέρετρο, αλλά είναι εντελώς νεκρό.

5. Oradour-sur-Glane (Γαλλία)

Αυτό είναι ένα μικρό γαλλικό χωριό που αποδεκατίστηκε από τους Ναζί στο Β “Παγκόσμιο Πόλεμο. Ολόκληρη η πόλη κάηκε και σχεδόν όλοι οι κάτοικοι εκτελέστηκαν. Τα απομεινάρια του χωριού σώζονται σήμερα.

6. Η πόρτα για την κόλαση (Τουρκμενιστάν)

Αυτή η περιοχή ήταν κάποτε ένας τομέας του φυσικού αερίου, αλλά οι Σοβιετικοί έβαλα φωτιά παντού. Τώρα, καίει για πάνω από 40 χρόνια. Φαίνεται ότι ο επικίνδυνος λάκκος της φωτιάς δεν θα σταματήσει ποτέ την καύση.

7. Maunsell Θαλάσσια Φρούρια (Βόρεια Θάλασσα, Αγγλία)

Τα Φρούρια αποσκοπούσαν στην προστασία της Αγγλίας από μια πιθανή εισβολή των Ναζί κατά τη διάρκεια του Β “Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα, στέκονται κενά, τα φαντάσματα φυλάνε την ακτή (εκτός από τα περιστασιακά θαλάσσια πτηνά ή τους βανδάλους).

8. Leap Castle (Ιρλανδία)

To Leap Κάστρο φένεται να είναι ένα από τα πιο στοιχειωμένα κάστρα στον κόσμο. Φημολογείται, ότι στους διαδρόμους κάνουν περιπολίες αόρατες δυνάμεις. Το κάστρο είναι στοιχειωμένο επειδή φιλοξένησε ιστορικές σφαγές και μάλιστα στην κορυφή του είναι χτισμένη ένα δωμάτιο βασανιστηρίων.

9. San Zhi Resort (Ταϊβάν)

Αυτό το θέρετρο χτίστηκε για να είναι ένα ήσυχο μέρος, αλλά λόγω του περίεργου ποσού των θανάτων που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της κατασκευής του, εγκαταλείφθηκε. Τώρα, το θέρετρο βρίσκεται άδειο και στοιχειωμένο.

10. Wonderland (Κίνα)

Η Πόλη των Θαυμάτων υποτίθεται ότι είναι η έκδοση της Disneyland στην Κίνα, αλλά πολύ μεγαλύτερο. Υπήρχαν προβλήματα με την κατασκευή του έργου, με αποτέλεσμα να πρέπει να εγκαταλειφθεί. Τα ερείπια του θεματικού πάρκου είναι ακόμα στη μέση του ένας άδειος χώρος, ανοιχτό για τυχοδιώκτες.

11. Jacob’s Well (Τέξας)

Αυτή η φυσική πηγή είναι πάνω από 100 πόδια βάθος. Πολλοί ντόπιοι πηδούν μέσα στο πηγάδι για αναψυχή, ακόμη και αν υπάρχουν κοφτερά βράχια που προεξέχουν από όλες τις πλευρές.  Με την πάροδο των ετών, αρχάριοι δύτες που προσπάθησαν να ερευνήσουν το πηγάδι έχουν χαθεί μέσα του. 

12. Kryziu Kalnas «Λόφος των Σταυρών» (Λιθουανία)

Kryziu Kalnas ήταν αρχικά ένα τελετουργικό χώρο όπου οι Λιθουανοί θα θρηνήσουν τους νεκρούς χάσει σε πόλεμο. Η Σοβιετική Ένωση ανέλαβε να γκρεμίσει την περιοχή δύο φορές, αλλά οι ντόπιοι ξαναχτίστηκε να είναι ακόμη μεγαλύτερο. Σήμερα, πάνω από 100 χιλιάδες σταυρούς σταθεί πάνω στο λόφο.

13. Kabayan Mummy Caves (Φιλιππίνες)

Οι Σπηλιές Ταφής των Kabayan μούμιας είναι ανθρωπογενείς σπηλιές γεμάτες με τις πιο καλοδιατηρημένες μούμιες, απομονωμένες από το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Αυτές οι μούμιες είναι από τις καλόδιατηρημένες σε όλο τον κόσμο.

14. Muynak (Ουζμπεκιστάν)

Το Muynak ήταν κάποτε ένα πολυσύχναστο λιμάνι της πόλης στην λίμνη Αράλη. Η Σοβιετική Ένωση «στράγγιξε» τη λίμνη Αράλη για δικούς τους αρδευτικούς σκοπούς, καταστρέφοντας το Muynak και αφήνοντας τα καράβια και πλοία του τότε πολυσύχναστου λιμανιού να κάθονται σε μια έρημη έρημο.

15. Centralia (Πενσιλβάνια)

Αυτή ήταν μία  πολυσύχναστη πόλη των ορυχείων, έως ότου οι φλέβες του άνθρακα κάτω από την πόλη να πιάσουν φωτιά. Αυτή η επικίνδυνη φωτιά καίει από το 1962. Τώρα η πόλη είναι νεκρή, εκτός από 10 ανθρώπους που εξακολουθούν να ζουν εκεί. Η ανατριχιαστική πόλη ήταν η οπτική έμπνευση για την ταινία τρόμου Silent Hill.

16. Νησί από Κούκλες (Μεξικό)

Αυτό το μέρος είναι ένα ακατοίκητο νησί στο Xochimilco, Μεξικό. Σύμφωνα με το μύθο, ένα κορίτσι πέθανε στα κανάλια γύρω από το νησί, μετά με περίεργο τρόπο άρχισαν να βγαίνουν στην ξηρά κούκλες συνεχώς. Ο μόνος κάτοικος και επιστάτης του νησιού άρχισε να κρεμάει τις κούκλες που έβρισκε στη ξηρά στη μνήμη του μικρού κοριτσιού.

17. Σινσινάτι του Εγκαταλελειμμένο μετρό (Οχάιο)

Υπήρχαν σχέδια για την κατασκευή ενός μετρό στο Σινσινάτι στις αρχές της δεκαετίας του 1900. Η πόλη ξέμεινε της χρηματοδότηση, αλλά οι σήραγγες που κτίστηκαν είναι ακόμη ανοιχτές κάτω από την πόλη, ένα λαβύρινθο που μένει να διερευνηθεί.

18. Jatinga (Ινδία)

H Jatinga είναι μια σχετικά κανονική πόλη, αλλά μαστίζεται από μαζικές «αυτοκτονίες» πουλιών που συμβαίνουν κάθε Σεπτέμβριο με Οκτώβριο. Οι μαζικοί θάνατοι πουλιών συμβαίνουν στο τέλος των μουσώνων, όταν με στο σκοτάδι και την ομίχλη τα πτηνά  έλκονται από τα φώτα των χωριών και στη συνέχεια δολοφονούνται από τους χωρικούς. Στη σύγχρονη εποχή, περιβαλλοντικές οργανώσεις κάνουν προσπάθειες να μειωθεί αυτή η ποσότητα των θανάτων των πτηνών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

19. Akodessewa Φετίχ Αγορά (Τόγκο)

Πάνω από το μισό του πληθυσμού του Τόγκο χρησιμοποιούν θρησκευτικά σύνεργα που δεν θα βρείτε σε μια κανονική αγορά. Συρρικνωμένα κεφάλια, κρανία, σάρκα και ακόμα περισσότερα μπορούν να βρεθούν σε μία τέτοια φετίχ αγορά, όπως αυτή.

1. Τζακάρτα της Ινδονησίας

Ένα φωτεινό σημάδι, το οποίο πέφτει στη γη και μετά πάλι γρήγορα πετάει μακριά αποτύπωσε κάμερα από ένα κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης (CCTV) σε….σούπερ μάρκετ στο Cilandak στη Τζακάρτα της Ινδονησίας.

Ιδού η περιγραφή όπως μεταδίδεται από τη Φωνή της Ρωσίας, με τους …μυστικιστές να μην αμφιβάλουν ότι πρόκειται για άγγελο.Ο «άγγελος» εμφανίζεται στην αρχή, πέφτει από κάπου από ψηλά, φωτίζοντας τα πάντα γύρω του με τη λάμψη του, προσγειώνεται και σαν να αναπηδά, τινάζεται σχεδόν υπό γωνία προς τα πάνω και εξαφανίζεται.

Μετά απ’ αυτό στο κάδρο τρέχουν άνθρωποι και κοιτάζουν το σημείο του συμβάντος- ένας κρατάει και φακό. Το φαινόμενο δεν διαρκεί περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο .Εάν φυσικά δεν είναι μια πλήρως πλαστογραφημένη κατασκευή.

Το βίντεο είναι από τον Σεπτέμβριο του 2011, κινήθηκε και τότε αλλά έγινε χιτ του Διαδικτύου τις τελευταίες ημέρες, ξεπερνώντας τις 400.000 προβολές.

2. Γήπεδο Hillsboro στο Oregon , ΗΠΑ

Αυτό που φαίνεται να είναι ένας άγγελος εμφανίζεται σε ένα στιγμιότυπο που έχει ληφθεί από τον Brian Roth. Doug Luaders λέει όταν είδε τη φωτογραφία ήταν 100% σίγουρος ότι ήταν ο γιος του, Κάιλ, στη φωτογραφία.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε μετά από μια ποδοσφαιρική ομάδα που κέρδισε το πρωτάθλημα. Σε ένα άλλο παιχνίδι στο ίδιο γήπεδο Hillsboro έπαιζε μια ομάδα με προπονητή τον Luaders. Ο 20χρόνος γιος του, Κάιλ, πέθανε σε μια συντριβή με ένα ημι-φορτηγό στην εθνική οδό 40 στο Winghaven.

3. Ρωσία

Ένας άντρας βρίσκεται στο δάσος με τον σκύλο του για εκπαίδευση. Κι όμως τυχαία έπιασε με την κάμερα το παρακάτω βίντεο που θα δείτε…

Αρχικά το ΗΕΚ 293 cells (Human Embryonic Kidney 293 cells = Ανθρώπινα εμβρυϊκά νεφρικά κύτταρα 293) είναι μια ειδική κυτταρική γραμμή που προέρχεται από ανθρώπινα εμβρυϊκά νεφρικά κύτταρα (από αποβαλλόμενα έμβρυα) από ανθρώπους ακόμα και από ζώα. Τα κύτταρα ΗΕΚ 293 είναι πολύ εύκολο να αναπτυχθούν και να μετατραπούν. Επίσης, έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως σε έρευνες στην κυτταρική βιολογία για πολλά χρόνια. Επιπλέον, χρησιμοποιούνται από βιομηχανίες βιοτεχνολογίας για την παραγωγή θεραπευτικών πρωτεϊνών και ιών για γονιδιακή θεραπεία.

Τα κύτταρα ΗΕΚ 293 παρήχθησαν το 1973 από μετασχηματισμό των καλλιεργειών φυσιολογικών ανθρώπινων εμβρυϊκών κυττάρων νεφρού με διατμημένο αδενοϊό 5 DNA στο εργαστήριο Alex van der Eb στο Leiden, Ολλανδία. Τα ανθρώπινα εμβρυϊκά νεφρικά κύτταρα λαμβάνονται από μόνο φαινομενικά υγιή έμβρυα νόμιμα κατά το ολλανδικό δίκαιο και η ταυτότητα της μητέρας και ο λόγος της έκτρωσης δεν γίνονται γνωστά.

Έρχεται με την Ιδρυση της η Αμερικανική εταιρεία Βιοτεχνολογίας Senomyx το 1999 η οποία ασχολείται με την ενίσχυση γεύσεων και αρωμάτων στα τρόφιμα.  Η εταιρεία βάζει μπρος την ανακάλυψη της, σε συνδυασμό των χημικών και φυσικών γεύσεων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, καθώς και πρωτεΐνες και τα κύτταρα που λαμβάνονται από τα ανθρώπινα έμβρυα (από αποβολλές) θα κάνει καλύτερη τη γεύση των τροφίμων. Δεν αργεί και υπογράφει με τις εταιρείες PepsiCo, Cadbury, Kraft, Starbucks, Solae, Nestlé και Campbell όπου είναι απλά ένα μικρό μερίδιο του πελατολογίου τους.

Φυσικά… η λήψη αυτών των ουσιών αλλάζει, ή καλύτερα μεταλλάσει την ανθρώπινη συμπεριφορά, εκτός του ότι αλλάζει εν αγνοία μας την δίαιτα μας κυριολέκτικα σε καννιβαλιστική, μια και καταναλώνουμε ανθρώπινα κύτταρα μέσα από σόδες – αναψυκτικά σοκολάτες κλπ κλπ.

Στα παρακάτω links θα δείτε αναλυτικά όλα τα προϊόντα των εταιρειών που έχουν συνεργαστεί και που δυστυχώς τα βρίσκουμε και στα Super Markets. Κάντε κλικ στο καθένα πάνω και ενημερωθείτε αναλυτικά για τα προϊόντα τους.

1. http://origin-www.pepsico.com/brands
2. https://www.cadbury.co.uk/products
3. http://www.kraftrecipes.com/products/productmain.aspx
4. http://store.starbucks.com/
5. http://www.campbellsoupcompany.com/campbell-brands/
6. http://www.nestle.com/brands/brandssearchlist?char=A

***Σαφώς πριν αναρτήσουμε τέτοιο άρθρο , κάναμε έρευνες παντού και φυσικά και στο wikipedia καθώς είναι το πιο γνωστό μέσο για άμεση εύρεση πληροφοριών.  Βρήκαμε πληροφορίες αλλά ήταν γραμμένες μόνο στα Αγγλικά, Γερμανικά, Πορτογαλικά και Σουηδικά. Το αναφέρουμε αυτό για να αποδείξουμε την έλλειψη πληροφορίας που υπάρχει στον κόσμο, διότι κανείς δεν είναι υποχρέωμενος να ξέρει τις προαναφερόμενες ξένες γλώσσες.

Δυστυχώς , παρακάτω θα δείτε εικόνες διαμαρτυρίας και απογοητεύσης, από μία έρευνα που κάναμε. Εμάς το όλο θέμα μας εκνεύρισε και μας αηδίασε ταυτόχρονα. Κι αναρωτηθήκαμε για πόσο πειραματόζωα μας περνάνε άραγε;;;

[See image gallery at www.toksereisoti.gr]

Υπάρχουν ακόμα πιο απαγορευμένα φρισκιαστικές εικόνες τις οποίες μπορείτε να δείτε, πατώντας τη λέξη Senomyx ή Senomyx Products στην αναζήτηση της google – εικόνες (images) .

Σας απαριθμούμε:

1) Στην πόλη Γκαντίνο Γοδόι (Cândido Godói), μια πολή στη Βραζιλία όπου ζουν 700 δίδυμοι. Αυτό είναι ποσοστό 1000% ψηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Οι φήμες θέλουν τον περιβόητο Ναζί Δρ. Μένγκελε να έχει συμβάλλει σε αυτό το αποτέλεσμα καθώς το βιογραφικό του αναφέρεται ότι έκανε κυρίως πειράματα με διδύμους και μικρόσωμους, οι οποίοι αποτελούσαν για αυτόν την υποδειγματική έκφραση της «ανωμαλίας». Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τον Γιόζεφ Μένγκελε κάνοντας κλικ εδώ.

2) Στην Πενσυλβανία, στην πόλη Σεντράλια (Centralia), είναι μία πόλη φάντασμα που ζουν μόνο 10 άνθρωποι. Κάποτε, η συγκεκριμένη πόλη ήταν μια ζωντανή βιομηχανική περιοχή όπου είχε περίπου 2.671 κατοίκους.

Το 1962 κάθε εβδομάδα , οι κάτοικοι έβαζαν φωτιά στη χωματερή, όπως συμβαίνει και τώρα γενικά παντού. Όμως στα υπόγεια της πόλης είχε και έχει ορυχεία άνθρακα, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μια τεράστια υπόγεια φωτιά.

Για 10 ολόκληρα χρόνια προσπάθησαν να σβήσουν τη φωτιά αλλά δεν τα κατάφεραν.

Νόμιζαν ότι το πρόβλημα είχε λυθεί και συνειδητοποίησαν ότι  κάτω από τα πόδια τους είναι ζωντανή η φωτιά , το 1981 όταν ένα 12χρονο παιδί έπεσε σε μία τρύπα 1,5 μέτρο η οποία τρύπα άνοιξε εκείνη την στιγμή κάτω από τα πόδια του. Σήμερα η πόλη έχει μόνο 10 κατοίκους και οι ειδικοί λένε ότι η φωτιά θα σβήσει περίπου σε 250 χρόνια από σήμερα.

3) Η γυναίκα με το όνομα Elsie Eiler 77 χρονών είναι η μόνη κάτοικος στην πόλη Μονόουι (Monowi) της Νεμπράσκα στην Αμερική.

Μέχρι το 2004 ήταν 2 άτομα , εκείνη κι ο σύζηγος της μέχρι που πέθανε. Η πόλη Μονόουι ανακαλύφθηκε το 1902, και το 1930 είχε τον υψηλότερο πλυθησμό με 150 κατοίκους.

Ωστόσο, στη διάρκεια των χρόνων, οι κάτοικοι έφευγαν για καλύτερη ζωή λόγω έλλειψης δουλειάς και πολυτέλειας.

Η μοναδική κάτοικος της πόλης, η Elsie Eiler είναι βιβλιοθηκάριος, η μοναδική επιχειρηματίας και ταυτόχρονα δήμαρχος της πόλης.

4) Σε μια επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, τη Γιουνάν, υπάρχει ο νομός Κουνμίγνκ (Kunming) όπου στην πόλη αυτή κατοικούν σχεδόν αποκλειστικά «νάνοι» μιας και οι περισσότεροι κάτοικοι φθάνουν το πολύ τα 1,29 μέτρα σε ύψος.

5) Η πόλη Γκιμπστόντον ( Gibsonton) στη Φλόριντα της Αμερικής , είναι από μόνη της ένα αξιοθέατο! Η περιοχή εκείνη ήταν η «αποθήκη» για τα άρματα και όλο τον εξοπλισμό μετά το τέλος των καρναβαλιών και πανυγηριών.

Al Tomaini and his wife Jeanie the “Half-Girl”

Με το πέρασμα των χρόνων ο κόσμος έπαψε να διασκεδάζει με όλα αυτά τα shows και αντικαταστάθηκαν με τις βόλτες και τα παιχνίδια όπου είχαν αρχίσει να εκσυχγρονίζονται.

Το 1949 εγκατάσταθηκε στην πόλη αυτή,  ο ψηλότερος άντρας, ο Αλ Τομέινι με ύψος 2,17 μαζί με τη σύζηγο του Τζένη όπου είχε το ψευδώνυμο «μίση-γύναικα», που όπως θα δείτε και στην φωτογραφία δεξιά, μόνο ψευδώνυμο δεν ήταν παρά η ίδια η πραγματικότητα.

Η πόλη Γκιμπστόντον έγινε το σπίτι τους και φρόντιζαν ο ένας τον άλλον, διασκέδαζαν και ζούσαν φυσιολογικά σε σχέση με την ζωή που είχαν παλιότερα εξαιτείας του περίγερού τους.

Ωστόσο, έκαναν την αρχή και πίσω από αυτούς μαζεύτηκαν κι άλλοι ηθοποιοί του τσίρκου, όπως:

Ντόντη το κορίτσι λίπος
Dotty the Fat Lady

Πρισίλλα , το κορίτσι μαϊμού Priscilla the Monkey Girl

Το αγόρι Αστακός
The Lobster Boy

Η πόλη άρχισε να μαζεύει τους περισσότερους απροσάρμοστους. Όλοι μαζί ξεκίνησαν ένα ταχυδρομείο με ειδικό χαμηλό μετρητή για νάνους, μια αγορά προϊόντων που διευθυνόταν από σιαμαία δίδυμα, ένα αστυνομικό τμήμα του οποίου επικεφαλής ήταν ένας γίγαντας, και για τη νυχτερινή τους διασκέδαση έδινε θεατρικές παραστάσεις ο άνθρωπος ο οποίος μπορούσε να βάλει αντικείμενα μέσα στη μύτη του έως περίπου 6 ιντσες , δηλαδή 15 εκατοστά.

Πλέον, όλοι αυτοί ή δεν ζουν ή έχουν εξαφανιστεί. Αλλά υπάρχουν οι απόγονοι τους. Λένε, πως όποιος περάσει από εκεί ακούει την Ντόντη να τραγουδάει, αλλά θέλοντας και μη σε πιάνει συγκίνηση καθώς στη διαδρομή αντικρίζεις δεξιά κι αριστερά σκουριασμένα ρυμουλκόμενα και άρματα παρατημένα.

Η Πεντέλη είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Αττικής με ύψος 1107μ. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του λεκανοπεδίου της Αττικής. Η Πεντέλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στον ελλαδικό χώρο. Εδώ και δεκαετίες οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν την εμφάνιση περίεργων φώτων και θορύβων. Εκατοντάδες αναφορές, μαρτυρίες, αλλά και πειράματα από ερευνητές του είδους. Σίγουρα πολλοί θα έχετε ακούσει για το πασίγνωστο και αποδεδειγμένο πλέον φαινόμενο του σταματημένου αμαξιού που σε συγκεκριμένη πλευρά του βουνού αντί να πέφτει λόγω της κλίσης ή της πλαγιάς, αυτό ανεβαίνει λόγω των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην περιοχή.

Το βουνό της Πεντέλης. Η Πεντέλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στον ελλαδικό χώρο.

Από τα αρχαία ακόμα χρόνια έχουν παρατηρηθεί υπερφυσικά φαινόμενα στην εν λόγω περιοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι από εκεί πάρθηκαν τα ιερά μάρμαρα για την κατασκευή του Παρθενώνα, στον οποίο ποτέ δεν έχει κάτσει κάποιο περιστέρι ή άλλο πτηνό, πράγμα ανεξήγητο. Επίσης ενδιαφέρουσα είναι και η ετυμολογία της λέξης Βριλήσσια. Προέρχεται από τη λέξη Βριλ, τον λαό που στα αρχαία χρόνια πίστευαν ότι ζούσε κάτω από τους πρόποδες της Πεντέλης. Αν τώρα λάβουμε υπόψη και τη θεωρία της «κούφιας Γης», μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ο ληστής Νταβέλης είχε διαλέξει τη σπηλιά στο συγκεκριμένο βουνό για κρυψώνα του. Η ονομασία της Πεντέλης παλιότερα, ήταν και Βριλίσιον όρος. Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για την προέλευση του ονόματος της Πεντέλης. Οι πιο γνωστές, είναι: «Πύλη εν τέλι» «Πέντε Έλη» «Πύλη εν τω τέλι» Η εκδοχή ότι λέξη «Πεντέλη» προέρχεται ετυμολογικά από την φράση «Πύλη εν τέλος » αναφέρεται και στο βιβλίο «Κούφια Γη» του Παντελή Γιαννουλάκη.

Η σπηλιά του Νταβέλη

Στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού, σε υψόμετρο 720μ., βρίσκεται η «Σπηλιά του Νταβέλη». Το σπήλαιο αυτό, πριν ονομαστεί έτσι, ονομαζόταν «Σπήλαιο των Αμώμων», δηλαδή των αγνών και αναμάρτητων, γιατί μόνο αυτοί μπορούσαν να εισέλθουν εκεί. Τώρα, για ποιο λόγο είχε αυτή την περίεργη ονομασία, είναι άγνωστο και περίεργο. Φημολογείται ότι ο περιβόητος λήσταρχος Νταβέλης στα μέσα του περασμένου αιώνα είχε ανακαλύψει υπόγεια περάσματα στη σπηλιά, που οδηγούσαν στην Αθήνα, αλλά και άλλες δυνάμεις, φυσικές και μη, που τον βοηθούσαν στους σκοπούς του. Το σπήλαιο έχει διαστάσεις περίπου 45×62 μέτρα και εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από το ζεύγος Πετρόχειλου το 1935. Όπως διαβεβαιώνουν οι μελετητές δεν βρήκαν καμία στοά που να οδηγεί προς την Αθήνα. Πάντως αντίθετα με τα παραπάνω, η θεωρία της «κούφιας Γης» επιβεβαιώνεται μέρα με τη μέρα και από τον μετροπόντικα που συνέχεια έπεφτε σε κενά κάτω από το έδαφος και σε αρχαιολογικούς χώρους. Έχει παρατηρηθεί να υπάρχουν κάποια δεδομένη στιγμή στη σπηλιά του Νταβέλη ορισμένα περάσματα που οδηγούν στα ενδότερα του βουνού και λίγο αργότερα να είναι σα να μην υπήρξαν ποτέ…
Η ιστορία της «σπηλιάς του Νταβέλη», πρωτοήρθε στο κοινό προς το τέλος της δεκαετίας του 60 ή στης αρχές της δεκαετίας του 70. Υπάρχουν εκατοντάδες αναφορές από τους κατοίκους της περιοχής, για «παράξενα φώτα» στον ουρανό, μικρά ανθρωποειδή, παράξενους ήχους, φαντάσματα, κλπ…. Μέσα στο σπήλαιο, υπάρχουν μεγάλες ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο και μια ισχυρή μυρωδιά από όζον στην είσοδο.

H σπηλιά του Νταβέλη. Bρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού, σε υψόμετρο 720μ.

Σε κάποια σημεία κοντά στην σπηλιά του Νταβέλη το ποσοστό της ραδιενέργειας σε έδαφος και αέρα είναι ελαφρώς ανεβασμένο σε σχέση με το κανονικό ποσοστό, ενώ στην ίδια συγκεκριμένη περιοχή, φημολογείται ότι αν περιφέρει κάποιος μία λάμπα φθορίου υπάρχουν καλές πιθανότητες να ανάψει μόνη της! Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες περαστικών για μυστηριώδεις τοπικούς στροβίλους διαμέτρου ενός μέτρου (κόκκινου, συνήθως, χρώματος), οι οποίοι δεν δικαιολογούνται αφού συμβαίνουν ακόμα και καλοκαιρινές μέρες, ενώ εκατό μέτρα πιο δίπλα υπάρχει πλήρης άπνοια.

Το ανάγλυφο χέρι στα τοιχώματα της σπηλιάς

Το ανάγλυφο χέρι, από άλλη οπτική γωνία

Περίεργα σύμβολα

Διάφορες ιστορίες κυκλοφορούν σχετικά με τα σύμβολα που είναι ζωγραφισμένα, ή χαραγμένα στους βράχους της σπηλιάς. Η πιο σημαντική ιστορία από όλες, είναι αυτή που υποστηρίζει ότι μία παλάμη η οποία είναι χαραγμένη στους μετακινείτε από σημείο σε σημείο, όσο περνάνε τα χρόνια. Η εν λόγω παλάμη, σήμερα βρίσκεται στο αριστερό τοίχωμα της σπηλιάς, περίπου 1 μέτρα ψηλότερα από το έδαφος. Τα τελευταία 20 χρόνια έχει αναφερθεί από τους επισκέπτες της σπηλιάς, ότι έχει μετακινηθεί τουλάχιστον τρεις φορές.

Ο θησαυρός

Υπήρχε κάποτε ένας θρύλος, που έλεγε ότι στην «Σπηλιά του Νταβέλη», υπήρχε κάπου θαμμένος ο θησαυρός του τρισένδοξου λήσταρχου Νταβέλη. Μάλιστα οι φήμες οργίαζαν και έλεγαν ότι ο θησαυρός ήταν κρυμμένος κάτω από τα δυο ιερά του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Σπυρίδωνα, με αποτέλεσμα να έχουν σκάψει όλη την περιοχή πίσω από τα ιερά. Οι φήμες όμως καλπάζανε, και κάποιοι φτάσανε στο σημείο να λένε ότι ο σταυρός που υπάρχει πάνω από τους ναούς της σπηλιάς χρησίμευε ως μοχλός, ο όποιος αν κάποιος τον μετακινούσε, τότε άνοιγε μια καταπακτή η όποια έβγαζε σε ένα υπόγειο χώρο όπου βρισκόταν ο θησαυρός του Νταβέλη. Από ότι φαίνεται όμως, μετά από τόσο καιρό ψαξίματος από όλους τους κυνηγούς θησαυρών όλα αυτά τα χρόνια, θησαυρός του Νταβέλη ουδέποτε υπήρξε στην περιοχή της σπηλιάς. Εξάλλου, ένας τόσο τρανός λήσταρχος όπως ο Νταβέλης, δεν υπήρχε περίπτωση να κρύψει τον θησαυρό του σε ένα τόσο πολυσύχναστο μέρος, καθώς από την συγκεκριμένη περιοχή, πέρναγε πληθώρα κόσμου καθημερινά, καθώς το μέρος ήταν αρκετά γνωστό στην τότε Αθήνα.

Ο Ελληνικός στρατός

Μέχρι και ο Ελληνικός στρατός έχει ανάμειξη στην υπόθεση της σπηλιάς του Νταβέλη. Τη δεκαετία του 80, η πολεμική αεροπορία μπήκε στο παιχνίδι. Η περιοχή κρίθηκε κατάλληλη για την εγκατάσταση στρατιωτικής βάσης!!! Άρχισαν διάφορες εργασίες, οι οποίες ίσως αποτέλεσαν το έδαφος για κάποιες μαρτυρίες κατοίκων αναφορικά με περίεργα φώτα μέσα στη νύχτα και παράξενους θορύβους. Έκλεισαν, ή προσπάθησαν να κλείσουν την περιοχή για να χτίσουν ένα τεράστιο σύστημα από τούνελ γύρω από την σπηλιά, και να συνδέσουν τη σπηλιά με αυτό το τούνελ. Η επίσημη εξήγηση ήταν, και είναι ακόμα, ότι ολόκληρο το σύστημα των τούνελ, είναι ένα μέρος προγράμματος του ΝΑΤΟ. Τόσο η χωροφυλακή όσο και το Υπουργείο πολιτισμού δεν έδωσαν ποτέ καμία εξήγηση για την ακριβή φύση των έργων αυτών, ενώ το Γενικό Επιτελείο Στρατού αρνήθηκε αρχικά την οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση. Αργότερα όμως και μετά από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» της 6ης Οκτωβρίου 1977 το Γ.Ε.Σ. παραδέχτηκε πως ο στρατός είχε ξεκινήσει άκρως απόρρητα έργα στη σπηλιά της Πεντέλης! Εν πάση περιπτώσει, μετά από μερικά χρόνια, σταμάτησε η κατασκευή του συστήματος των τούνελ, και οι άνθρωποι της πολεμικής αεροπορίας εγκατέλειψαν την περιοχή. Παλιοί κάτοικοι της περιοχής, σχετικά με τα στρατιωτικά έργα, λένε πως η απάντηση που τους είχε δοθεί τότε για την κατασκευή των διαφόρων τούνελ, ήταν ότι θα τα χρησιμοποιούσαν για την φύλαξη στρατιωτικού υλικού, το οποίο υλικό, ήταν ανάγκη να φυλάσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας. Το περίεργο της υπόθεσης όμως, είναι ότι το ένα από τα δύο τούνελ μπορείς να το ακολουθήσεις για 80 μέτρα περίπου, και το γεγονός ότι η υγρασία είναι σε πολύ ανεβασμένα επίπεδα, τα καθιστά ακατάλληλα για την φύλαξη στρατιωτικού υλικού. Η ευρύτερη περιοχή γύρω από τη σπηλιά, είχε κηρυχτεί στρατιωτική. Υπήρχε φρούρηση από στρατιώτες και απαγορευόταν η προσέγγιση πολιτών για τουλάχιστον 3 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξαν πολλές αναφορές από τους εργαζομένους εκεί, για παράξενα φαινόμενα, όπως ΑΤΙΑ κλπ…. Είναι επιβεβαιωμένο ότι διάφοροι εργαζόμενοι, πέθαναν μετά από μερικά χρόνια, όλοι από την ίδια αιτία. Τον Καρκίνο!

Σήμερα

Μετά από το 1985, η «σπηλιά του Νταβέλη» έγινε πολύ διάσημη στα clubs των νέων, ως σημείο ισχύος. Έχουν συγκεντρώσεις εκεί ακόμα και σήμερα και χρησιμοποιούν τη σπηλιά ως σημείο αυτοσυγκέντρωσης και σκέψης. Ακόμη και μερικές ομάδες Μαύρης Μαγείας, χρησιμοποιούσαν παλιότερα τη σπηλιά για τελετές. Όλες οι θέσεις γύρω από τη σπηλιά έχουν ακόμα σημάδια από τις τελετές αυτές. Αν είναι λοιπόν να ετοιμάσετε κάποια εξερευνητική επιχείρηση, να φροντίστε να είστε σωστά εξοπλισμένοι με φακούς, μετρητή ραδιενέργειας (γκάιγκερ), λάμπες φθορίου και φυσικά φωτογραφική μηχανή ή ακόμα και βιντεοκάμερα. Και να μην πάτε μόνοι σας, φροντίστε να είστε τουλάχιστον τρεις και αυτό για δύο λόγους. Για λόγους ασφαλείας, αλλά και για να έχετε μάρτυρες για όσα μπορεί πιθανώς να δείτε και να βιώσετε.

Οι ηλικιωμένες γυναίκες που βουτούν αμέριμνες στη Λίμνη της Βουλιαγμένης ίσως δε γνωρίζουν για τη νεράιδα η οποία, σύμφωνα με το θρύλο, παγιδεύει στο βυθό τα παλικάρια. Γνωρίζουν όμως πόσο ευεργετικά για την υγεία είναι τα νερά της, γι’ αυτό την επισκέπτονται χειμώνα καλοκαίρι.

Εξάλλου η λίμνη είναι κοντά στην Αθήνα. Μόλις 21 χιλιόμετρα έξω από την πόλη, και ξαφνικά βρίσκεσαι σ’ ένα επιβλητικό τοπίο με λαβυρίνθους από υπόγεια σπήλαια, υποβρύχιες σήραγγες και καρστικούς σχηματισμούς (χαρακτηριστικές γεωμορφές σε ανθρακικά πετρώματα).

Ίσως είναι παράδοξο το γεγονός ότι παρ’ όλη την εγγύτητά της στο κλεινόν άστυ, η Λίμνη της Βουλιαγμένης δεν αναφέρεται σε κανένα αρχαίο κείμενο. Οι αρχαίοι συγγραφείς δείχνουν να την αγνοούν. Πρόκειται για μυστήριο που εντείνει η ίδια η λέξη «Βουλιαγμένη», η οποία παραπέμπει στο φαινόμενο της καθίζησης. Η αρχαία ονομασία της περιοχής δε συνδέεται με τη γεωλογία, αφού ονομαζόταν «Ζωστήρ», ζώνη, ονομασία που προέρχεται προφανώς από τη μορφολογία του κλειστού κόλπου της Βουλιαγμένης. Εκεί βρισκόταν και το ιερό του Ζωστήρος Απόλλωνα, το οποίο ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ

Πέραν αυτού οι αρχαιολόγοι δεν έχουν ανακαλύψει μέχρι σήμερα κανένα άλλο εύρημα. Σε τι οφείλεται η απουσία άλλων ευρημάτων; Οι υποθέσεις των γεωλόγων δίνουν την απάντηση. Η λίμνη σχηματίστηκε μεταγενέστερα, πιθανότατα στους χριστιανικούς χρόνους, όταν κατέρρευσε η οροφή ενός τεράστιου υπόγειου σπηλαίου εξαιτίας κάποιου σεισμού. Στην εποχή της Τουρκοκρατίας η λίμνη αναφέρεται με το όνομα «Βουλιασμένος» ή «Καράτσι», το οποίο σημαίνει «μαύρο νερό».

Ιαματικά λουτρά

Όταν το 1889 ο καθηγητής χημείας Αναστάσιος Χρηστομάνος έκανε την πρώτη απόπειρα περιγραφής της λίμνης, σημείωσε τις ιαματικές ιδιότητες των νερών της. Τα ιαματικά λουτρά βρίσκονται σε απόσταση μόλις πενήντα μέτρων από την παραλία και σαράντα μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, επί της οδού Αθηνών-Σουνίου. Η θερμοκρασία τους κυμαίνεται μεταξύ 20 και 27 βαθμών Κελσίου καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Το νερό περιέχει άλατα, μέταλλα, κυρίως υδρόθειο, ενώ είναι ελαφρώς ραδιενεργό. Οι ιαματικές ιδιότητες της λίμνης συμβάλλουν σημαντικά στη θεραπεία των ρευματικών, των γυναικολογικών και των δερματικών παθήσεων, για παράδειγμα, αρθρίτιδες, συνδεσμικά προβλήματα, εκζέματα αλλά και πονοκεφάλους.

Ο «αυτοκράτορας»

To 1988 ξεκίνησε το πρόγραμμα εξερεύνησης και χαρτογράφησης του σπηλαίου της Βουλιαγμένης, υπό την αιγίδα του σπηλαιολογικού τομέα του υπουργείου Πολιτισμού, με χρηματοδότηση του Δήμο Βουλιαγμένης.

Οι έρευνες είναι σύνθετες και περιλαμβάνουν μελέτη της γεωλογίας του σπηλαίου, χημικές αναλύσεις του νερού και αεροφωτογραφίες της περιοχής. Οι σπηλαιοκαταδύσεις είναι ο πιο σημαντικός τομέας. Δεν είναι τυχαίο το ότι επικεφαλής τους τέθηκε ο Ελβετός Ζαν Ζακ Μπολάνζ, πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Σπηλαιοδυτών. Η μακρόχρονη πείρα του στο συγκεκριμένο τομέα τον αντάμειψε με το χαρακτηριστικό παρατσούκλι «ο αυτοκράτορας», το οποίο του έδωσαν οι συνεργάτες του. Στην πρώτη του κιόλας κατάδυση ανακάλυψε σε βάθος τριάντα μέτρων ένα στενό πέρασμα το οποίο οδηγεί σε μια υποβρύχια αίθουσα χωρητικότητας 1.200.000 κυβικών μέτρων. Οι έρευνες ξεκίνησαν στη σκιά ενός ατυχήματος, όταν δύο δύτες έχασαν τη ζωή τους κατά τη φάση της αποσυμπίεσης λίγα μόλις μέτρα πριν από την επιφάνεια. Τα πτώματά τους δε βρέθηκαν ποτέ. Αιτία του θανάτου τους δεν ήταν βέβαια τα φαντάσματα για τα οποία μιλούν οι παλιότεροι κάτοικοι της Βουλιαγμένης, αλλά ένα δυνατό ρεύμα που εμφανίζεται κατά καιρούς στο άνοιγμα του σπηλαίου και προκαλεί μικρές δίνες στο νερό.

Σταλαγμίτης-μνημείο

Η περιοχή άρχισε να αποκαλύπτει σταδιακά το αληθινό της πρόσωπο: ένα σύνθετο σύστημα καρστικών σπηλαίων με υπόγεια νερά που κυλούν διαμέσου του ορεινού όγκου του Υμηττού. Η φυσική θερμότητα των νερών αυτών προδίδει μία ακόμα σημαντική πληροφορία: σε πολύ μεγάλο βάθος τα σπήλαια συνδέονται με το ηφαιστειακό τόξο που διατρέχει τα ελληνικά νησιά.

Οι οχτώ συνολικά αποστολές έχουν φέρει μέχρι σήμερα στο φως κι άλλες συναρπαστικές πληροφορίες. Από τη μελέτη των αεροφωτογραφιών διαπιστώθηκε μια σειρά από τέσσερα βυθίσματα ή δολίνες καθώς και δύο μεγάλα βάραθρα: το γερμανικό και το ανεξερεύνητο Πηγάδι του Διαβόλου. «Το σπήλαιο αναπτύσσεται μέσα από μεσοζωικούς κρυσταλλικούς ασβεστόλιθους, οι οποίοι έχουν αρκετά κενά εξαιτίας της χημικής διάλυσης του πετρώματος», διευκρινίζει ο Βασίλης Γιαννόπουλος από το υπουργείο Πολιτισμού. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της τελευταίας εξερευνητικής κατάδυσης ο Λουίτζι Καζάτι, στενός συνεργάτης του Μπουλάνζ, ανακάλυψε έναν τεράστιο σταλαγμίτη, ο οποίος αποτελεί το βαθύτερο καρστικό σχηματισμό στην Ελλάδα. Το γεωλογικό αυτό μνημείο βρίσκεται σε βάθος 105 μέτρων, περίπου 730 μέτρα από την είσοδο του σπηλαίου. Αυτή η ανακάλυψη άλλαξε ολοκληρωτικά τη θεωρία για τον πρόσφατο σχηματισμό της Μεσογείου. Ο λόγος; Οι σταλακτίτες δε δημιουργούνται ποτέ κάτω από την επιφάνεια του νερού.

Σήραγγα-ρεκόρ

Στην περιοχή υπάρχουν συνολικά 14 διαφορετικές υπόγειες σήραγγες. Η μία απ’ αυτές είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο. Έχει μήκος 800 μέτρα, πλάτος από 60 έως 150 μέτρα, ενώ το βάθος της είναι κατά μέσο όρο τα 80 μέτρα. Οι βυθισμένοι διάδρομοι έχουν συνολικό μήκος 4,3 χιλιόμετρα.

Οι ερευνητικές αποστολές και τα πρώτα επιστημονικά συμπεράσματα ήταν αρκετά για να εξάψουν τη φαντασία αρκετών ερασιτεχνών δυτών. Γύρω από τη Λίμνη της Βουλιαγμένης έχει πλεχτεί ένας μύθος που οφείλεται στην εξαιρετική ορατότητα, στο βάθος, στη θερμοκρασία του νερού και φυσικά στην ομορφιά της. Μέσα όμως σ’ έναν τέτοιο λαβύρινθο από σήραγγες ακόμα κι ένας πεπειραμένος δύτης κινδυνεύει να χάσει τον προσανατολισμό του. «Η σπηλαιοκατάδυση, σε σχέση με τις θαλάσσιες καταδύσεις, διαφέρει όπως η μέρα με τη νύχτα. Μπαίνοντας σ’ ένα σπήλαιο κάποιοι άπειροι δύτες χάνουν το δρόμο του γυρισμού, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν», επισημαίνει ο Βασίλης Γιαννόπουλος. Αποτέλεσμα αυτής της απειρίας ήταν να χάσουν τη ζωή τους οχτώ δύτες. Θανάσιμα λάθη τους ήταν η μη εξοικείωση με το υποβρύχιο περιβάλλον των σπηλαίων και ο ελλιπής εξοπλισμός. Οι περισσότεροι δε διέθεταν ούτε καν το «μίτο της Αριάδνης», ένα νάιλον σκοινί που δένουν οι σπηλαιοδύτες στην είσοδο του σπηλαίου για να μη χάνονται στους υπόγειους λαβυρίνθους. Το 1995 τα σπήλαια έκλεισαν για το κοινό, προς αποφυγή ατυχημάτων. Από τότε επιτρέπονται μόνο οι καταδύσεις για επιστημονικούς σκοπούς.

Ακόμα και οι έμπειροι σπηλαιοδύτες δε διέφυγαν αυτό τον κίνδυνο. Ο Ελβετός Αρν Ονταλίκ, μέλος της αποστολής, εγκλωβίστηκε στη σήραγγα αφού «χτυπήθηκε» από τη μέθη των δυτών, η οποία προκαλείται από το άζωτο. «Ξαφνικά αισθάνθηκα ότι ήμουν δεμένος με αόρατα σκοινιά, παγιδευμένος σ’ ένα κρυστάλλινο κενό. Τότε κατάλαβα γιατί οι άτυχοι δύτες δε βγήκαν ποτέ από εκεί μέσα». Και συνεχίζει: «Η βαθιά νάρκωση και το αχανές τούνελ μού δημιούργησαν σύγχυση. Αμέσως έχασα την αίσθηση του βάθους και της απόστασης κι έπεσα σε ζάλη». Ο Ονταλίκ σώθηκε χάρη στην πείρα του αλλά και γιατί χρησιμοποίησε τη φιγούρα ενός άλλου δύτη ως σημείο αναφοράς μέσα στον υπόγειο λαβύρινθο.

 

Το Νερό

Το νερό της λίμνης αναβλύζει από πηγές βάθους 50 και 100 μέτρων. Η θερμοκρασία του παραμένει σταθερή μεταξύ 21ο C και 27ο C. Η στάθμη της λίμνης είναι 50 εκ. Ψηλότερη της επιφάνειας της θάλασσας και έτσι εκβάλλει σ’ αυτήν λόγω υπερχείλισης, επομένως το νερό ανανεώνεται συνεχώς από τις ιαματικές πηγές της.

 

Συστατικά

Το νερό της λίμνης είναι υφάλμυρο και λόγω των συστατικών του, έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Προσφέρει ανακούφιση σε κάθε είδους αρθρίτιδες, σε δερματικές και γυναικολογικές παθήσεις, σε οσφυαλγίες και ισχυαλγίες. Τα συστατικά του νερού είναι: Κάλιο, Νάτριο, Λίθιο, Αμμώνιο, Ασβέστιο, Σίδηρος, Χλώριο, Ιώδιο και μικρή ραδιενέργεια.

Το βιολογικό φως, ή βιοφωταύγεια, στα κύματα είναι το προϊόν των θαλάσσιων μικροβίων που ονομάζονται φυτοπλαγκτόν και τώρα οι επιστήμονες θέλουν να μάθουν πώς κάποιες από αυτές τις μορφές ζωής γίνεται να δημιουργήσει τόσο λαμπρή μπλε λάμψη.

Είναι ένα διαφορετικό είδος φυτοπλαγκτού που είναι γνωστό ως «bioluminesce», και το φώς τους μπορείς να το δεις σε ωκεανούς σε όλο τον κόσμο, είπε ο θαλάσσιος βιολόγος και ειδικός βιοφωτισμόυ Woodland Hastings του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.

«Έχω πάει πέρα ​​από τον Ατλαντικό και Ειρηνικό, και ποτέ δεν έχω δει ένα τέτοιο σημείο που να ήταν σαν το bioluminescent » είπε ο Hastings.

Ο πιο κοινός τύπος των θαλάσσιων βιοφωτισμού προέρχεται από το φυτοπλαγκτόν είναι γνωστή ως δινομαστιγωτά. Μια πρόσφατη μελέτη που συνέγραψε ο Hastings έχει για πρώτη φορά εντοπίσει ένα ειδικό κανάλι σε μια κυτταρική μεμβράνη που ανταποκρίνεται σε ηλεκτρικά σήματα, προσφέροντας έναν πιθανό μηχανισμό για το πώς η άλγη δημιουργεί το μοναδικό φωτισμό της.

[See image gallery at www.toksereisoti.gr]